روزکاری

اگر دستت رسد دردش کنی درمان مداوا کن

اگر که راز دل را می تواند با تو گفتن

پس برایش فرصت گفتن مهیا کن

اگر با بوسه ای خرسند می گردد

مترس از عاقبت آغوش خود وا کن

هراس از مردمان تا کی برو خلوت نشین با وی

بنوشان از لبت یا هی بسی امروز و فردا کن

دهان مردمان را کی توانی بست جانا

اگر نامحرمان دیدند حاشا کن

دل دیوانه جز با کام دلبر کی شود احیاء

دگر در انتظار چیستی؟ برخیز احیا کن